Diagnoza logopedyczna to pierwszy krok do tego, aby lepiej zrozumieć, jak rozwija się mowa i komunikacja dziecka. Jej celem nie jest tylko stwierdzenie, czy dziecko „poprawnie mówi”, ale przede wszystkim poznanie wszystkich mechanizmów, które mają wpływ na rozwój języka, porozumiewanie się i prawidłowe funkcjonowanie w codziennym życiu.
Po co robi się diagnozę logopedyczną?
Wywiad z rodzicamiLogopeda pyta o przebieg ciąży, porodu, pierwsze lata życia dziecka, rozwój ruchowy, emocjonalny i językowy. Interesuje go także, jak dziecko radzi sobie w przedszkolu czy szkole, jakie ma trudności i mocne strony. To daje szerszy obraz niż sama obserwacja w gabinecie.
Ocena aparatu artykulacyjnego Sprawdzane są usta, język, podniebienie, zgryz i sposób, w jaki dziecko posługuje się tymi narządami. Dzięki temu logopeda może ocenić, czy budowa i sprawność aparatu mowy sprzyja prawidłowej wymowie.
Obserwacja funkcji biologicznych Badane są takie elementy jak oddychanie, połykanie i żucie – bo to one są fundamentem prawidłowej artykulacji. Np. oddychanie przez usta czy nieprawidłowe połykanie mogą wpływać na wadę zgryzu i wady wymowy.
Badanie artykulacji i rozwoju językowegoDziecko powtarza słowa, nazywa obrazki, prowadzi krótkie rozmowy. Logopeda ocenia, jakie głoski dziecko wymawia prawidłowo, a które sprawiają trudność, jak buduje zdania i czy jego rozwój językowy odpowiada normom dla wieku.
Słowa budują świat dziecka – wspólnie zadbajmy, by ten świat był pełen możliwości.